บทที่ 1189: ดันเอาฉันไปเป็นแพะรับบาปอีกแล้ว

"ไม่มีปัญหา" ฉือเหวินปินรับปากทันทีอย่างไม่อิดออด

ไอ้หมอนี่ตอนนี้ในหัวไม่มีอะไรอย่างอื่น นอกจากคิดว่าจะล่าสัตว์ยังไง ไม่ต้องรอให้ดึก หลิวเกินไหลหลับไปสักพัก เขาก็เผลอหลับไปอย่างสะลึมสะลือ

ไม่รู้ว่าตื่นเต้นเกินไปหรือเปล่า เสียงกรนยังมีเสียงตะโกนแทรกออกมาเป็นระยะๆ ไม่รู้ว่าฝันถึงอะไร

หลิวเกินไหลทั้งเหนื่อยทั้งง่วง ไม่ถูกเสียงเขาปลุกให้ตื่นเลย

พอตื่นขึ้นมา ก็บ่ายโมงกว่าแล้ว