บทที่ 1199: วีรกรรมหัวขโมย

หลิวเกินไหลและฉือเหวินปินเดินดูลาดเลาในเขตรับผิดชอบของพวกเขา ไม่นานก็เลือกทำเลที่เหมาะสมได้

มันเป็นคูระบายน้ำลึกที่ขุดไว้สำหรับการทำเกษตรกรรมแบบให้ผลผลิตสูง แค่นอนหมอบอยู่ที่ขอบคู ก็มองเห็นทั่วทั้งบริเวณ

ไม่ใช่แค่พวกเขาสองคนที่มองเห็นความดีงามของจุดนี้ คนที่เคยเฝ้าจุดนี้มาก่อนก็คงคิดเหมือนกัน ดูจากรอยเท้าและรอยกดทับที่ขอบคูก็รู้แล้ว

เมื่อเลือกที่ได้แล้ว หลิวเกินไหลตั้งใจจะเสียสละให้ฉือเหวินปินเฝ้าช่วงครึ่งคืนแรก ส่วนเขาจะเฝ้าครึ่งคืนหลัง แต่ฉือเหวินปินกลับบอกว่าเขาง่วงจนลืมตาไม่ขึ้น ขอไปนอนก่อน ห้ามก็ไม่ฟัง หลิวเกินไหลเลยจำใจต้องให้เขาเฝ้าครึ่งคืนหลัง

ไอ้หมอนี่ฝีปากไม่เคยยอมใคร แต่พอเอาเข้าจริง ก็ไม่ลังเลที่จะรับงานหนัก