บทที่ 1208: สองพี่น้องผู้ตกยาก

กินเกี๊ยวเสร็จ หลิวเกินไหลก็ไปหาหลิวหมิ่น

บ้านตระกูลเฉิงก็ไม่ใช่เล่น ปู่ให้เนื้อลาป่าไป บ้านเฉิงก็ตอบแทนด้วยรองเท้าบุหนาเจ็ดคู่

ปู่, ย่า, หลิวซวนจู้, หลี่หลานเซียง, เกินสี่, เกินว่าง และไฉเสีย ได้คนละคู่ เป็นรองเท้าบุหนาแบบภาคอีสาน (ตงเป่ย) ใหญ่เทอะทะ แต่ดูอบอุ่นมาก ถึงจะขี้เหร่ไปหน่อยก็เถอะ

ดูจากขนาด หลิวหมิ่นน่าจะเป็นคนช่วยเลือก คนบ้านเฉิงไม่รู้หรอกว่าเท้าคนบ้านหลิวใหญ่ขนาดไหน

“แล้วของผมล่ะ?” หลิวเกินไหลยกกระสอบอย่างรังเกียจ หนักใช้ได้เลย