บทที่ 1222: เจอแฟนคลับซะงั้น

"ทำอะไรน่ะ? ระวังหน่อย ถ้าเอกสารโควตางานขาดขึ้นมา ร้องไห้ไม่มีน้ำตาเลยนะลุง"

หลิวเกินไหลแกล้งตีหน้าขรึม "อายุขนาดนี้มาคุกเข่าให้ผม เดี๋ยวผมก็อายุสั้นกันพอดี ถ้าอยากขอบคุณผมจริงๆ ก็ทำงานที่สั่งให้ดีๆ เถอะ"

"แน่นอนครับ แน่นอน ผมรับประกันว่าจะตั้งใจทำยิ่งกว่าเฟอร์นิเจอร์ส่งออกอีกครับ"

เหลยต้าฉุยปาดน้ำตา ค่อยๆ พับเอกสารโควตางานสองใบอย่างระมัดระวัง แล้วเก็บใส่กระเป๋าเสื้อด้านในสุดอย่างทะนุถนอมราวกับสมบัติล้ำค่า

ทุ่มเทเร็วไปหน่อยมั้ง