บทที่ 1229: การตั้งชื่อคือศาสตร์อย่างหนึ่ง

"อาหารทะเล ผมไหว้วานเพื่อนทางใต้หามาให้ รถไฟมาถึงตีสี่ วุ่นวายมาจนถึงตอนนี้ เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว"

หลิวเกินไหลไม่มีทางบอกหรอกว่าเขานอนตื่นสายโด่ง!

ยิ่งพูดให้ตัวเองดูลำบาก พวกนี้จะได้รู้สึกซาบซึ้งใจว่าเขาอุตส่าห์ลำบากลำบนเพื่ออาหารทะเลพวกนี้ จริงไหม?

จงสำนึกบุญคุณซะเถอะพวกแก!

แต่ทว่า พอเขาพูดจบ ก็เหมือนโดนน้ำเย็นสาดโครม