บทที่ 1260 จับกุม

"หลังการปลดปล่อย สวีเจิงชางกับเสี่ยวไฉ่เตี๋ยยังไปมาหาสู่กันไหม" หลิวเกินไหลถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"ทำไมจะไม่มีล่ะ เสี่ยวไฉ่เตี๋ยหลงลูกพี่เราจะตาย ตอนลูกพี่แต่งงานกับคนอื่น หล่อนยังมาอาละวาดตั้งหลายรอบ ลูกพี่เราก็เก่งชะมัด ไม่รู้ไปพูดอีท่าไหน เสี่ยวไฉ่เตี๋ยถึงยอมสงบลง แถมยังยอมแต่งงานกับไอ้ขี้ยานั่น แต่คนอื่นไม่รู้ ผมรู้ดีที่สุด สองคนนั้นยังแอบลักลอบได้เสียกันอยู่บ่อยๆ"

ซุนเม่าไฉยิ่งพูดยิ่งตื่นเต้น ไม่รู้ว่านึกถึงภาพอะไรอยู่ มุมปากฉีกยิ้มกว้าง แววตาฉายแววหื่นกระหายออกมาอย่างปิดไม่มิด

นี่มันเสร็จสมอารมณ์หมายในจินตนาการไปแล้วหรือไง

หมอนี่สมองไม่ปกติจริงๆ สงสัยตอนเป็นนักเลงคงโดนตีหัวมาเยอะจนเพี้ยน