บทที่ 1296 กะจะมอมเหล้ากันให้ได้ใช่ไหม

สถานที่กินข้าวคือโรงอาหารเล็กของโรงงานเครื่องจักรกล น่าจะเป็นที่สำหรับรับรองระดับหัวหน้าโดยเฉพาะ พื้นที่ค่อนข้างกว้าง แต่จัดวางโต๊ะไว้เพียงตัวเดียว สามารถนั่งได้สิบกว่าคน

ยุคสมัยนี้ ภาคอีสานถือเป็นพี่ใหญ่ในวงการอุตสาหกรรม หน่วยงานจากทั่วประเทศต่างพากันมาดูงานและศึกษาเรียนรู้อย่างไม่ขาดสาย มาถึงแล้วก็ต้องเลี้ยงข้าว โรงอาหารเล็กแบบนี้จึงกลายเป็นมาตรฐานที่ทุกโรงงานต้องมี

ฮีตเตอร์ทำงานเต็มกำลัง ในห้องอุณหภูมิไม่ต่ำกว่ายี่สิบห้าถึงยี่สิบหกองศา พอทุกคนเดินเข้ามาก็ต้องรีบถอดเสื้อนวมกันแทบไม่ทัน

ดีที่ไม่มีใครใส่แว่นตา ไม่อย่างนั้นพอเดินเข้ามา แว่นต้องขึ้นฝ้าจนมองไม่เห็นทางแน่นอน

เมื่อแขวนเสื้อนวมเรียบร้อย ทุกคนก็นั่งลงประจำที่