บทที่ 1343 น่าสงสารจริงๆ

หลิวเกินไหลหยิบกะละมังขึ้นมา โยนเข้าไปในมิติเกียร์ถอยหลัง พอดึงออกมาอีกที ก็กลับสู่สภาพเดิมเหมือนไม่เคยโดนระเบิดมาก่อน

ที่น่าทึ่งคือกองเศษสีเคลือบที่หลุดล่อนยังกองอยู่กลางลานบ้าน

มิติเกียร์ถอยหลังฟื้นฟูสภาพได้ยังไง

นี่เป็นคำถามที่ลึกซึ้งเกินกว่าจะหาคำตอบ

พอกลับไป หลิวเกินไหลยัดกะละมังใส่มือจางฟาจ่าน พูดเรียบๆ "เอาไปคืนซะ"