บทที่ 1346 ภาพวาดหลิ่งหนานชุนจวีถู

เมื่อก้าวเข้าสู่กองบัญชาการตำรวจเทศบาลนคร มาถึงหน้าห้องทำงานของสือถังจือ หวงเหว่ยก็พูดกับเขาตรงๆ ว่า "เข้าไปเถอะ ท่านหัวหน้ารออยู่"

ท่าทางเคร่งขรึมเชียว

หลิวเกินไหลยิ่งรู้สึกสังหรณ์ใจว่าเรื่องนี้ต้องไม่ใช่เรื่องเล็ก

แต่พอเขาผลักประตูเข้าไป ก็เห็นสือถังจือนั่งไขว่ห้างอ่านหนังสือพิมพ์อยู่บนโซฟารับแขกอย่างสบายอารมณ์

นี่สินะที่เรียกว่า ขุนเขาถล่มลงเบื้องหน้าก็มิเปลี่ยนสีหน้า?