บทที่ 1391 ภาพลักษณ์ผมในใจป้าสูงส่งขนาดนั้นเลยเหรอ

หลิวฟางกลับมาถึงบ้านประมาณหนึ่งทุ่ม เป็นเวลาเลิกงานของสหกรณ์พอดี แต่เธอกลับออกมาก่อนเวลา ไม่รู้ว่าใช้ข้ออ้างอะไร

พอกลับถึงบ้าน หลิวฟางก็วางลูกสองคนลง แล้วเริ่มสาละวนทันที

ปรุงไส้ นวดแป้ง รีดแผ่นเกี๊ยว ห่อเกี๊ยว มือไม้คล่องแคล่วว่องไว

หลิวเกินไหลล้างมือจะไปช่วย แต่เพิ่งห่อได้ไม่กี่ตัวก็โดนหลิวฟางไล่ตะเพิด "ไปๆๆ ไปนั่งเฉยๆ ตรงโน้น อย่ามาเกะกะ ห่อแบบนี้ลงหม้อก็แตกหมด"

ก็ได้ พี่พูดถูก ผมไม่เถียง