บทที่ 1394 เล่นใหญ่ไปไหม?

"ไม่เป็นไร ฉันแค่มาดูเฉยๆ เล่นต่อไปเถอะ! ถึงเวลาข้าวก็ไม่กลับ ฉันก็นึกว่านายหายหัวไปไหน"

หลิวเกินไหลซ้ำเติมอย่างไม่ลังเล ไม่สนสายตาอำมหิตของฉือเหวินปินที่แทบจะกินเลือดกินเนื้อ

เขาพูดขนาดนี้ ต่อให้ฉือเหวินปินไม่พอใจแค่ไหน ก็ต้องจำใจนั่งเล่นหมากรุกกับคนพวกนี้ต่อไป

เคราะห์ซ้ำกรรมซัด หมอนี่ยังมีความหยิ่งในศักดิ์ศรี รีบกลับก็รีบไปเถอะ ยอมเดินพลาดสักตาก็แพ้แล้ว แต่ไม่ หมอนี่ดันตั้งใจเดินทุกตา

ฝ่ายตรงข้ามก็ใช่ย่อย แต่ละตาปรึกษากันอยู่นั่นแหละ เจี๊ยวจ๊าวกันเป็นนกกระจอกแตกรัง