บทที่ 140: ปรับแก้แผนที่

หัวเราะเหรอ?

เดี๋ยวเธอก็จะหัวเราะไม่ออก

หลิวเกินไหลไม่เคยฝึกยิงปืนมาก่อน ไม่ต้องพูดถึงเรื่องฝีมือยิงปืนเลย แต่เขามีมิตินี่นา เมื่อครู่นี้เขาคิดวิธีหนึ่งขึ้นมาได้ รู้สึกว่าน่าจะใช้การได้

จะว่าไปแล้ว อาจารย์อย่างสือเหล่ยคนนี้ก็มีความรับผิดชอบดีจริงๆ สอนได้ทั้งละเอียดทั้งใจเย็น ไม่เพียงแต่หลิวเกินไหลจะเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว แม้แต่สองพี่น้องหลิวเกินสี่กับหลิวเกินว่างที่แอบฟังอยู่ข้างๆ ก็ยังเรียนรู้ไปได้เจ็ดแปดส่วน ทุกคนต่างก็มีท่าทีอยากจะลองดูบ้าง

“เจ้าเด็กสองคนถอยไปไกลๆ เลย อายุเท่าไหร่กันแล้วถึงได้อยากจะยิงปืน? ถ้ายิงโดนตัวเองจะทำยังไง?” สือเหล่ยไม่ได้ตามใจพวกเขาเลยแม้แต่น้อย กับหลิวเกินไหลเธอยังไม่เกรงใจ นับประสาอะไรกับเด็กน้อยสองคน?