บทที่ 1407 เรื่องกลุ้มใจของหลี่ฝูจื้อ

หลังจากแหย่ปู่เล่นสักพัก หลิวเกินไหลก็ทิ้งข้าวสารและผักไว้ให้แล้วกลับบ้าน

เช้าวันรุ่งขึ้น หลิวซวนจู้ดูสดใสกระปรี้กระเปร่า รอยยิ้มบนใบหน้าก็มากขึ้นกว่าแต่ก่อน

กอเอี๊ยะสี่แผ่นนั้นได้ผลชะงัด ไหล่ของเขาไม่เคยรู้สึกเบาสบายแบบนี้มาก่อน

ท่าทางกระดี๊กระด๊าของพ่อทำเอาแม่เริ่มสนใจ จนหลิวเกินไหลอยากจะแซวแม่ว่า "จะเอาสักแผ่นแปะหน้าอกไหมครับ"

ถ้ากอเอี๊ยะรักษาอาการขี้งกของแม่ได้ หมอหลี่คงต้องได้รับยกย่องเป็นหมอเทวดาแน่