บทที่ 1462 กินอ้อย

อ้อยมีน้ำตาลสูง น้ำตาลถือเป็นของดี ในยามศึกสงครามถือเป็นยุทธปัจจัย ตอนท้องหิวได้กินอ้อยสักคำก็พอเพิ่มพลังงานได้บ้าง

ที่สำคัญคือเก็บไว้ได้นาน ใช้เป็นของฝากคุ้มค่ากว่าผลไม้เมืองร้อนชนิดอื่นเยอะ

ถ้าหิวจัดจริงๆ แม้แต่กากอ้อยก็ยังเคี้ยวกินได้

ออกจากสถานีรถไฟ หลิวเกินไหลก็แยกทางกับฉือเหวินปิน

ไม่รู้ว่าฉือเหวินปินไปหาสามล้อถีบมาจากไหน ทั้งลังผลไม้ทั้งอ้อยกองพะเนินบนรถ แต่เจ้าตัวกลับปั่นฉิวอย่างเมามัน