บทที่ 1466 จับตาดูในเงามืด

สองวันต่อมา หลิวเกินไหลยังคงทำงานงกๆ เป็นวัวเป็นม้า ทุกครั้งที่มีรถไฟเข้าเทียบชานชาลา เขาจะไปยืนประจำจุดเดิมเสมอ

นับดูแล้ว คนที่เขาทำเครื่องหมายไว้ในแผนที่นำทางมีเป็นร้อยคน พอมองแวบเดียวเห็นเป็นจุดยุ่บยั่บไปหมด ใครเป็นโรคกลัวรูมาเห็นคงขนลุกซู่

หลิวเกินไหลเองก็ชักจะมึนๆ ไม่อยากมองแผนที่นำทางแล้ว

ไม่ได้การ ต้องหาวิธี

ซ่อนจุดคนที่ทำเครื่องหมายไว้ก่อน อยากดูเมื่อไหร่ค่อยให้แผนที่แสดงขึ้นมา