บทที่ 1474 สนทนายามวิกาล

สายลับคนนี้เก็บอาการเก่งจริงๆ กินข้าวเสร็จไม่นานก็ล้มตัวลงนอน นิ่งสนิทเหมือนหลับไปแล้วจริงๆ

หรือว่ามันจะรู้ตัวว่าโดนสะกดรอย?

ไม่น่าจะใช่ พวกพี่น้องระวังตัวกันดีมาก ตอนซุ่มดูก็อยู่ห่างออกไปไกลโข แถมยังโผล่มาแค่ครึ่งหัว ส่วนสายลับนั่นก็เอาแต่หมกตัวอยู่ในป้อมยาม

เว้นแต่ว่ามันจะมีตาทิพย์ ไม่งั้นไม่มีทางมองทะลุกำแพงเห็นพวกพี่น้องที่อยู่ห่างออกไปตั้งห้าหกสิบเมตรได้หรอก

ไม่รู้ตัวว่าโดนสะกดรอย แต่ยังทำตัวเนียนขนาดนี้ ก็แสดงว่ากำลังสมมติสถานการณ์ว่าตัวเองกำลังถูกจับตาดูอยู่ตลอดเวลา