บทที่ 1522 อย่ามองปัญหาด้วยสายตาแบบเดิมๆ

หลิวเกินไหลเอาแต่จ้องมองแผนที่นำทาง ตั้งแต่ตอนต่อคิวตรวจตั๋วไปจนถึงตอนขึ้นรถไฟ เฝิงกุ้ยเจินก็อยู่ตัวคนเดียวมาตลอด ไม่ได้ติดต่อกับใครที่ดูน่าสงสัยเลยสักนิด

หรือว่าจะไปนัดเจอกันสถานีหน้า?

จะใช่หรือไม่ใช่ก็ช่าง หลิวเกินไหลไม่อยากรอแล้ว ถ้าพวกพ้องของเฝิงกุ้ยเจินไปเจอหล่อนที่เมืองเหอ เขาไม่ต้องตามไปถึงเมืองเหอเลยหรือไง? จะไปทำบ้าอะไรที่เมืองเหอ? เขาไม่ได้อยากจะไปกินซาลาเปาเนื้อลานะเว้ย

"ไป ขึ้นรถ ไปจับหล่อนกัน" หลิวเกินไหลหันไปเรียกฉินจ้วง

"ไม่รออีกหน่อยเหรอ ไม่แน่ว่าพอรถไฟออก พวกพ้องของหล่อนอาจจะโผล่มาก็ได้นะ!" ฉินจ้วงยังรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง