บทที่ 1524 เขาไม่ใช่คนของหัวหน้าสถานีพวกเขาหรอกเหรอ?

หลิวเกินไหลไม่ได้เอ่ยทักทายอะไร เปิดประตูแล้วก็เดินออกไปเลย

จินเม่ากำลังจดจ่ออยู่กับการสอบสวน ฉินจ้วงก็กำลังวุ่นอยู่กับการจดบันทึก ทั้งสองคนไม่มีใครสนใจมองเขาสักนิด

แบบนี้ก็เข้าทางหลิวเกินไหลเลย จะได้ไม่ต้องเสียเวลาหาข้ออ้าง

จู่ๆ ในหัวเขาก็นึกถึงบทกวีของสวีจื้อหมัวขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย—ฉันมาอย่างเงียบเชียบ เฉกเช่นเดียวกับที่ฉันจากไปอย่างเงียบเชียบ

คนในห้องทำงานหลายคนกำลังกินข้าวกันอยู่ เฝิงเหว่ยลี่ก็อยู่ด้วยแฮะ