บทที่ 1533 ไม่ยอมงั้นเหรอ? งั้นก็โดนจัดหนักต่อไป

หยางฟานไม่ได้พุ่งเข้ามาอีก เขาหันซ้ายแลขวา มองหาอาวุธที่ถนัดมือ ดูแวบเดียวก็รู้ว่าผ่านการชกต่อยมาโชกโชน ประสบการณ์เพียบ

น่าเสียดายที่หน้าประตูอาคารสำนักงานแถวแรกนั้นสะอาดสะอ้าน เขาหาอยู่นาน ในที่สุดก็เจอหินก้อนหนึ่งที่จมอยู่ในดินไปกว่าครึ่งตรงโคนกำแพง

เขารีบเดินเข้าไป รวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี งัดหินก้อนนั้นขึ้นมา

หินก้อนนั้นไม่เล็กเลย ขนาดพอๆ กับส้มโอ หมอนี่ไม่สนสี่สนแปดอะไรทั้งนั้น ยกขึ้นมาได้ก็ทุ่มเข้าใส่หลิวเกินไหลทันที

"ไปตายซะเถอะมึง!"