บทที่ 1535 หลิวเกินไหลช่างมีน้ำใจจริงๆ!

"พูดธุระมา!"

ความอยากรู้อยากเห็นของหลิวเกินไหลถูกกระตุ้นขึ้นมาแล้ว ยิ่งหยางฟานไม่อยากพูด เขาก็ยิ่งบีบคั้นให้พูดออกมาให้ได้

บางทีอาจจะกลัวหลิวเกินไหลจริงๆ หยางฟานลังเลอยู่นิดหนึ่ง สุดท้ายก็ยอมเอ่ยปาก "ผมรู้สึกไม่ค่อยสบายนิดหน่อยครับ อยากจะขอลาพัก"

"แกรู้สึกไม่ค่อยสบายเหรอ? ฉันต่างหากที่ไม่ค่อยสบาย!"

หลิวเกินไหลแกล้งบิดเอวไปมา แถมยังสะบัดขาอีกสองสามที—เมื่อกี้เขาใช้ขาข้างไหนเตะหมอนี่ไปนะ?