บทที่ 1537 กินของเขาปากก็ต้องว่าตามเขาคืออะไร

ตอนที่หลิวเกินไหลกลับมาถึงหมู่บ้านหลิ่งเฉียน ที่บ้านยังคงจุดตะเกียงน้ำมันก๊าดอยู่

ตอนนี้หลี่หลานเซียงไม่ได้บ่นเรื่องเปลืองน้ำมันก๊าดแล้ว

พอหลิวเกินไหลเล่าเรื่องที่หลิวหมิ่นจะย้ายไปอยู่สหพันธ์สตรีให้ฟัง ปฏิกิริยาแรกของหลี่หลานเซียงไม่ใช่ความดีใจ แต่เป็นความร้อนใจ

"ทำงานที่ร้านอาหารของรัฐก็ดีอยู่แล้ว จะไปสหพันธ์สตรีทำไมกัน ข้าวปลาอาหารก็ไม่ได้กิน ทำงานร้านอาหารของรัฐ อยากกินอะไรก็ได้กิน อยากกินเท่าไหร่ก็ได้กิน ยังไงก็ไม่มีทางอดตายหรอก"

"คุณจะไปรู้อะไร" หลิวซวนจู้อธิบายให้หล่อนฟัง "ลูกเขยไม่ช้าก็เร็วต้องได้เป็นข้าราชการใหญ่โต มีคุณนายข้าราชการที่ไหนเขาทำงานรับใช้คนอื่นกันบ้าง"