บทที่ 1551 ยังจะมียางอายเหลืออยู่อีกไหมฮะ?

ตอนกินข้าวเย็น หลิวเหลียนก็พูดขึ้นมาลอยๆ "ลูกเอารูปไปตั้งไว้บนโต๊ะหนังสือซะเยอะแยะก็แล้วไปเถอะ นี่ยังเอาหยกไปตั้งไว้อีก ไม่กลัวเผลอปัดตกแตกหรือไง เอาไปเก็บล็อคไว้ในตู้เถอะ อย่าเอามาตั้งโชว์ไว้ข้างนอกเลย"

แม่คิดว่าผมอยากตั้งไว้เหรอ? ก็พี่สาวผมบังคับทั้งนั้นแหละ

หลิวเกินไหลกำลังคิดหาคำตอบ หลิวเหลียนก็พูดต่อ "ในห้องพี่สาวลูกก็มีก้อนนึง ลูกเป็นคนให้พี่เขาใช่ไหม"

"ครับ ผมเอาหินหยกดิบมาจากมณฑลอวิ๋นนิดหน่อย แล้วให้คนช่วยจัดการให้น่ะครับ" หลิวเกินไหลพยักหน้า เรื่องนี้พูดไปตามตรงได้เลย ไม่ต้องอ้อมค้อม เขาตอบกลับอย่างรวดเร็ว

"ลูกนี่นะ ใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายจริงๆ หยกของพี่สาวลูกสวยขนาดนั้น เอามาทำเป็นของตั้งโชว์เสียดายแย่ ถ้าเอาไปทำเป็นจี้ป้ายหยก ต้องสวยกว่านี้แน่ๆ" หลิวเหลียนบ่นเสียดายพลางป้อนโจ๊กข้าวฟ่างให้เจ้าหนูจีเฟิงไปด้วย