บทที่ 1554 เฮ้อ เด็กหนอเด็ก น่าสงสารจริงๆ

ยอดฝีมือหลิวไม่ได้สนใจว่าไอ้สองคนนี้จะคิดยังไง และยิ่งไม่ได้ให้พวกมันลอกโจทย์ด้วย

ระดับคนที่มาเรียนโรงเรียนภาคค่ำแบบนึกอยากจะมาก็มาได้แบบนี้ คงต้องมีวิธีสอบผ่านของตัวเองอยู่แล้ว เขาจะไปสอดรู้สอดเห็นทำไม?

เกิดพูดอะไรผิดไป ดีไม่ดีจะหน้าแตกเอาเปล่าๆ

จดโจทย์เสร็จ หลิวเกินไหลก็เก็บของใส่กระเป๋าอย่างระมัดระวัง ตอนเดินออกไป หยางฟานกับหลี่หลิงก็เดินตามหลังต้อยๆ เหมือนลูกน้องไม่มีผิด

พอเห็นรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างคันนั้น สองคนนั้นก็ยิ่งมองด้วยความอิจฉาตาร้อน