บทที่ 1587 พวกเกาะเมียกิน

"เริ่มจะเข้าใจแล้วใช่ไหมล่ะ" หลิวเกินไหลยังคงตะล่อมถามต่อไป "เธอลองคิดดูดีๆ สิ ว่าทำไมพวกเขาถึงจงใจให้เธอได้ยินล่ะ"

เด็กคนนั้นยังคงทำหน้างง ไม่รู้ว่ากำลังคิดตามคำพูดของหลิวเกินไหลทันหรือเปล่า

หลิวเกินไหลขี้เกียจจะใบ้ต่อแล้ว เลยเฉลยให้ฟังตรงๆ เลยดีกว่า

"ก็เพราะพวกเขาอยากจะให้เธอมาเป็นคนออกรับหน้าแทนพวกเขายังไงล่ะ เธอเป็นแค่เด็ก ส่วนพวกเราเป็นผู้ใหญ่ ต่อให้จับได้ก็ทำอะไรเธอไม่ได้หรอก แต่เธอลองคิดดูสิ ในลานบ้านคนตั้งเยอะแยะ ขืนเธอปาหินสุ่มสี่สุ่มห้า เกิดไปโดนหัวใครแตกตายขึ้นมา เธอต้องรับโทษถึงตายเลยนะเว้ย

อายุแค่นี้ก็ต้องมาโดนประหารชีวิต แถมยังโดนหลอกใช้อีกต่างหาก เธอจะยอมตายตาหลับเหรอ"