บทที่ 1594 พนักงานสับราง

"ลุงฝาง ผมพอจะรู้แล้วว่าทำไมลุงถึงไม่สูงสักที ก็เพราะลุงมัวแต่สนใจเรื่องชาวบ้านมากเกินไปไงล่ะ" หลิวเกินไหลพูดไปพลางเดินถอยหลังไปพลาง "มัวแต่เอาใจไปใส่เรื่องคนอื่น ต่อให้ในบ้านลุงจะมีเสบียงอาหารเต็มคลัง ลุงก็คงสูงขึ้นไม่ได้หรอก"

"ไอ้เด็กเวรนี่ กล้าเอาเรื่องความสูงของฉันมาล้อเลียนเหรอ นึกว่าตัวเองสูงนักหรือไง เดี๋ยวฉันจะตบให้ตัวเตี้ยติดดินเลย"

ฝางโหย่วเหลียงด่าพลางหัวเราะ เงื้อชะแลงเหล็กทำท่าจะวิ่งไล่ตีหลิวเกินไหล

"ระวังเอวเคล็ดนะครับ เดี๋ยวป้าจะมาเอาเรื่องผมเอาได้" หลิวเกินไหลใส่เกียร์หมาวิ่งหนีทันที

ฝางโหย่วเหลียงไม่ได้ไล่ตามจริงๆ แกเอาชะแลงค้ำพื้นยิ้มกว้าง พอกลางทางหลิวเกินไหลวิ่งไปไกลแล้ว แกถึงเพิ่งจะนึกอะไรออกแล้วด่าตามหลังมา