บทที่ 1611 ผลงานดีเด่นระดับองค์กรชั้นที่หนึ่ง

สิ่งที่ทำให้หลิวเกินไหลหงุดหงิดยิ่งกว่าก็คือ พอได้ยินว่าฉือเหวินปินจะย้ายโต๊ะมานั่งเผชิญหน้ากับหยางฟาน ฉีต้าเป่าก็รีบกุลีกุจอเข้าไปช่วยยกโต๊ะของหยางฟานมาประกบกับโต๊ะของฉือเหวินปินทันที

พอเป็นแบบนี้ คนทั้งเจ็ดในห้องทำงานก็เลยมีโต๊ะคู่จับคู่กันหมด เหลือแค่หลิวเกินไหลคนเดียวที่กลายเป็นหมาหัวเน่าต้องนั่งโต๊ะเดี่ยว

แต่ก็เอาเถอะ ถือซะว่าได้จำลองประสบการณ์การเป็นหัวหน้าระดับสูงก็แล้วกัน

โต๊ะทำงานตั้งอยู่ลึกสุดของห้อง แถมยังตั้งแยกเดี่ยวๆ แบบนี้ ถ้าไม่ใช่โต๊ะระดับผู้บริหารแล้วจะเป็นโต๊ะใครล่ะฮะ?

พอคิดได้แบบนี้ ความขุ่นมัวในใจของหลิวเกินไหลก็มลายหายไปเป็นปลิดทิ้ง