บทที่ 1616 ไปรับผลไม้

คนห้าคนมานั่งเรียงแถวกันอยู่ใต้ชายคามันก็ดูสะดุดตาอยู่แล้ว ยิ่งพวกเขายังพากันถอดรองเท้าวางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยอีก ผ่านไปไม่ทันไร โจวฉี่หมิงก็มาเห็นเข้าจนได้

"พวกนายทำอะไรกันน่ะ" โจวฉี่หมิงยืนอยู่ตรงหน้าต่าง ตีหน้ายักษ์ใส่

โจวฉี่หมิงในฐานะหัวหน้าสถานีถือว่ามีความน่าเกรงขามไม่เบา ยิ่งตอนที่ทำหน้ายักษ์ใส่ด้วยแล้ว คนอื่นๆ รวมถึงหวังต้งต่างก็รีบลุกขึ้นยืนทันที แต่กลับไม่มีใครกล้าปริปากตอบ มีแค่ฉือเหวินปินคนเดียวที่ไม่เพียงแต่นั่งนิ่งไม่ไหวติง แต่ยังตอบกลับเสียงดังฟังชัด

"หัวหน้าครับ พวกเรากำลังผึ่งรองเท้ากันอยู่น่ะครับ อากาศร้อนขนาดนี้ เดินตรวจตรามาทั้งช่วงเช้า เหงื่อในรองเท้าแฉะจนแทบจะวิดน้ำได้อยู่แล้ว พวกเรากลัวว่าจะเสียงานเดินตรวจตราตอนบ่าย ก็เลยอยากจะผึ่งรองเท้าให้แห้ง บ่ายนี้จะได้ใส่ไปเดินตรวจตราต่อไงล่ะครับ"

พูดซะขนาดนี้ นายยังหน้าด้านได้มากกว่านี้อีกไหมฮะ?