บทที่ 1625 ไม่คณามือ

สวีชิงยอมปล่อยพวกนั้นไปแล้ว แต่พวกคนงานแบกถ่านหินก็ยังคงอกสั่นขวัญแขวนอยู่ดี

ทำไมน่ะเหรอ ก็เรื่องทำร้ายร่างกายเคลียร์จบแล้ว แต่เรื่องขโมยเป็ดย่างยังคาราคาซังอยู่น่ะสิ แถมหลิวเกินไหลก็ดูไม่น่าจะคุยง่ายเหมือนสวีชิงด้วย

หมอนั่นออกตัวปกป้องหลี่หู่อย่างชัดเจน ส่วนสวีชิงก็แค่ผลพลอยได้เท่านั้น

หลิวเกินไหลไม่สนใจว่าพวกนั้นจะกระวนกระวายแค่ไหน เดินตรงเข้าไปหาหลี่หู่แล้วยื่นบุหรี่ให้มวนหนึ่ง

"ผม... ผมไม่สูบครับ" หลี่หู่ยังคงงุนงงอยู่ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะตกใจกับวิธีจัดการปัญหาของหลิวเกินไหล หรือว่ากำลังประมวลผลเรื่องราวอยู่กันแน่