บทที่ 1627 รองเท้าปักลายดอกไม้หนึ่งคู่

ไม่มีใครถามเขาว่าเป็ดย่างมาจากไหน และไม่มีใครสนว่าเขาแอบอู้งานหนีไปหรือเปล่า แม้แต่หวังต้งก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มสักคำ อืม นี่แหละที่เขาเรียกกันว่ากินของเขาแล้วมันก็ต้องเกรงใจเป็นธรรมดา

ตอนบ่าย หลิวเกินไหลออกลาดตระเวนตามปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

สามคนออกลาดตระเวนด้วยกันนี่มันดีจริงๆ เขาแอบอู้ไป งานก็ไม่เสีย หลิวเกินไหลรู้สึกเบิกบานใจนิดๆ

เลิกงานกลับบ้าน พอเห็นเจ้าหนูจี๋เฟิง หลิวเกินไหลก็ชะงัก เด็กแสบมีรอยเขียวช้ำที่หน้าผาก ดูปุ๊บก็รู้ว่าโดนกระแทกมา แถมยังไม่เบาด้วย

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย