บทที่ 1630 คนสวยเสียงหวาน

เสียงผู้หญิงที่กระจายเสียงออกมาเป็นข่าวสาร หลิวเกินไหลฟังอยู่สองสามประโยคก็รู้สึกแปลกหูชอบกล

เสียงน่ะไพเราะน่าฟังอยู่หรอก แต่น้ำเสียงการอ่านข่าวมันดูไม่เป็นมืออาชีพเอาซะเลย ฟังปุ๊บก็รู้เลยว่าไม่เคยผ่านการฝึกอบรมอย่างเป็นทางการมาแน่ๆ อ่านข่าวไม่ได้อารมณ์ฮึกเหิมทรงพลังอย่างที่ควรจะเป็นเลยสักนิด

ผู้ประกาศข่าวในยุคสมัยนี้ น้ำเสียงและจังหวะการพูดต้องหนักแน่นทรงพลังราวกับฉีดเลือดไก่เข้าไป ฟังแล้วต้องปลุกเร้าให้เลือดลมสูบฉีด จนแทบอยากจะแบกห่อระเบิดไปบึ้มป้อมปราการข้าศึกนู่นแหละ

"เสียของชะมัด เสียงดีซะเปล่า" หยางฟานบ่นอุบอิบ ดูเหมือนหมอนั่นจะฟังออกเหมือนกัน ถึงกับเลิกยื้อยุดฉุดกระชากกับหลี่หลิงไปเลย

ก็ไม่แน่เสมอไปหรอกน่า