บทที่ 1657 ปลาอินทรีรมควัน

การตกปลาตัวใหญ่นี่มันสะใจจริงๆ โดยเฉพาะตอนสาวสายเอ็น พอมองดูสายเอ็นที่ตึงเปรี๊ยะ คันเบ็ดที่โค้งงอราวกับจะหักสะบั้นลงได้ทุกเมื่อ แถมยังได้สัมผัสถึงน้ำหนักของปลาตัวโต มันทำเอาเลือดในกายสูบฉีดพลุ่งพล่านไปหมด

ข้าราชการอาวุโสทั้งสามคนได้ผลัดกันลองรสมือไปคนละครั้ง ก็ถือว่าอิ่มเอมใจกันถ้วนหน้า หลิวเกินไหลก็ไม่ได้ตกต่อให้มากความ เขาดึงปลาขึ้นมาอีกแค่สามตัวก็ยอมรามือ ปลาอินทรีหกตัวรวมน้ำหนักกันแล้วก็ปาเข้าไปสี่ห้าสิบชั่ง กินกันได้อิ่มหนำสำราญแน่นอน

ปลาสามตัวหลัง หลิวเกินไหลจงใจดึงจังหวะให้ช้าลง กว่าจะลากตัวสุดท้ายขึ้นมาได้ เวลาก็ล่วงเลยจนเกือบจะเที่ยงวันแล้ว แสงแดดเริ่มร้อนแรง อุณหภูมิก็พุ่งสูงขึ้น ทหารองครักษ์ทั้งสามคนกลัวว่าร่างกายของท่านผู้นำจะรับไม่ไหว จึงพากันเอ่ยปากเกลี้ยกล่อมให้กลับที่พัก

ข้าราชการอาวุโสทั้งสามคนก็ว่านอนสอนง่าย ภายใต้การดูแลของทหารองครักษ์ พวกท่านก็ค่อยๆ ไต่ลงจากโขดหินมาที่ริมฝั่งทีละคน พอทหารองครักษ์ทั้งสามนายหิ้วปลาอินทรีทั้งหกตัวลงมา หลี่ฉวนเจิงก็สั่งการขึ้นทันที

"ไม่ต้องเอาใส่ถังหรอกนะ พวกนายสามคน หิ้วกันไปคนละสองตัว จับหางให้หัวห้อยลงพื้น แล้วเดินกลับไปพร้อมๆ กัน จัดแถวให้เป็นระเบียบด้วยล่ะ"