บทที่ 1673 ยุทธภพไม่ใช่การฆ่าฟัน แต่มันคือการรู้รักษาตัวรอด

"เป็นไงบ้าง ดูอะไรออกบ้างไหม" ฉือเหวินปินโยนผลไม้แห้งเข้าปาก

ดูจากลักษณะแล้วน่าจะเป็นพวกแอปปริคอตแห้งที่เอาเมล็ดออกแล้ว เหลือแต่เนื้อเคี้ยวหนึบๆ ไม่ต้องกลัวว่าจะฟันหัก

"ก็ดูออกว่านายมันเจ้าเล่ห์เพทุบายไงล่ะ... ทำไมนายไม่ลงพนันเลยสักตากันฮะ" หลิวเกินไหลตั้งตารออยากจะกรอกน้ำเย็นไอ้หมอนี่ใจจะขาด แต่ก็ไม่สบโอกาสสักที

เขาวางแผนไว้หมดแล้ว ขอแค่ฉือเหวินปินลงพนันเมื่อไหร่ เขาจะแอบเล่นตุกติกทันที

เรื่องแค่นี้กล้วยๆ สำหรับเขา แค่เอาเท้าข้างหนึ่งไปยันขาโต๊ะไว้—แล้วใช้พลังมิติวิเศษเด็ดขาจิ้งหรีดสักข้าง มันจะไปยากอะไร