บทที่ 168: หัวหน้าขบวนชิว

จินเม่าไม่ได้หย่อนยานเลยแม้แต่น้อยเพียงเพราะว่าคืนนี้จะต้องไปทำงานต่างถิ่น ยังคงเป็นเช้าสองรอบ บ่ายสองรอบเหมือนเดิม รอจนทนถึงเวลาเลิกงานกลับบ้าน หลิวเกินไหลก็แทบจะถีบจักรยานไม่ไหวแล้ว

เขาเริ่มจะเสียใจอยู่บ้างที่ให้สือเหล่ยยืมมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างเร็วเกินไป

พอคิดถึงถนนหนทางรอบๆ จัตุรัสสถานีรถไฟอีกครั้ง หลิวเกินไหลถึงกับมีความรู้สึกอยากจะร้องไห้ขึ้นมา

ภูมิประเทศรอบๆ สถานีรถไฟซับซ้อนมาก สถานการณ์อะไรก็มีได้ทั้งนั้น ตามนิสัยของจินเม่าแล้ว อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาสองเดือนถึงจะอธิบายภูมิประเทศทั้งหมดได้หมด บวกกับเวลาที่จะทดสอบผลการเรียนรู้ของเขา อย่างน้อยก็ต้องครึ่งปี

แต่แล้วหลังจากครึ่งปีล่ะ?