บทที่ 1680 แบ็กอัปใหญ่ไม่เบาเลย

หลิวเกินไหลไม่ได้งัดวิชาสะกดรอยตามขั้นเทพของตัวเองออกมาใช้หรอก เขาแค่ยึดจักรยานของหลี่หลิงมาปั่นตามอยู่ห่างๆ แล้วปล่อยให้หลี่หลิง ฉือเหวินปิน กับหยางฟานเดินตามมาสบายๆ

ฝูงชนเลิกงานพลุกพล่านขนาดนี้ จะใช้ทักษะดมกลิ่นหรือแกะรอยอะไรมันก็ไม่ได้ผลทั้งนั้นแหละ ขืนทำตัวมีพิรุธ ต่อให้หาข้ออ้างอะไรมาแก้ตัวก็ฟังไม่ขึ้น สู้ใช้วิธีตามแบบทื่อๆ นี่แหละชัวร์สุดแล้ว

สะกดรอยตามหมอนั่นมาจนถึงบ้านพักข้าราชการแห่งหนึ่ง หลิวเกินไหลไม่ได้ตามเข้าไปข้างใน แต่คอยเฝ้าดูจนกระทั่งหมอนั่นเลี้ยวเข้าลานบ้านหลังหนึ่ง ปลดกระสอบลงแล้วหิ้วเข้าบ้านไป เขาถึงได้ปั่นจักรยานกลับไปรับพวกฉือเหวินปิน

ช่วงเดือนกรกฎาคมกลางวันจะยาวนานกว่าปกติ ตอนที่หลิวเกินไหลกับพวกฉือเหวินปินกลับมาถึงหน้าประตูบ้านพักข้าราชการ ท้องฟ้าก็ยังไม่มืดเลย

"ที่นี่แหละ ลานบ้านหมายเลขสี่"