บทที่ 1695 เกณฑ์แรงงานจำเป็น

"ไม่เป็นไรจริงๆ แค่เตะถังน้ำไปทีเดียว ไม่รู้สึกอะไรเลยด้วยซ้ำ" หลวี่เหลียงให้ความร่วมมือดีมาก หมุนข้อเท้าให้ดูสองสามรอบ พลิ้วไหวสุดๆ

"อย่าขยับมั่วซั่วสิ ถนอมข้อเท้าหน่อย คนเขาเพิ่งจะทำผลงานมานะ" หลิวเกินไหลพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

"พรืด!" หยางเนี่ยนชิงหลุดขำออกมา "ทำผลงานอะไรกัน เท้าเขาเหม็นจะตาย"

โอ้โห ขนาดเท้าเหม็นยังรู้เลย... สองคนนี้ตื่นนอนมาด้วยกันหรือยังไงเนี่ย

เมื่อเห็นว่าข้อเท้าของหลวี่เหลียงไม่เป็นอะไรจริงๆ หยางเนี่ยนชิงก็กลับไป เธอเพิ่งจะอยู่ในเวลางาน ไม่ใช่เวลามาพลอดรักกัน