บทที่ 1707 ชมเด็กอยู่หรือไง!

หลิวเกินไหลกลั้นหายใจ แขนออกแรงกวาดน้ำ เขย่งปลายเท้าเดินไปข้างหน้าสองก้าว

รอจนเกลียวคลื่นที่เฉิงฮวนตีน้ำสาดซัดผ่านไป เขาถึงได้อ้าปากหอบหายใจเฮือกใหญ่

เฉิงฮวนว่ายได้เร็วมาก เพียงชั่วครู่เดียวก็เกือบจะถึงสุดขอบสระแล้ว หลิวเกินไหลครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ขืนเขามัวแต่อืดอาดยืดยาดแบบนี้ เมื่อไหร่จะไปถึงฝั่งกันล่ะ

ไหนๆ ก็ลงน้ำมาแล้ว ว่ายข้ามไปเลยก็แล้วกัน ว่ายน้ำไม่เป็น แล้วจะดำน้ำไม่เป็นด้วยหรือไง!

เขากลั้นลมหายใจเฮือกหนึ่ง ทิ้งตัวดำดิ่งลงไปใต้น้ำ สองเท้าถีบก้นสระ แล้วเริ่มตะเกียกตะกาย