บทที่ 1716 ใครใช้ให้ฉันเป็นศิษย์อาของนายล่ะ

ฝีมือยิงปืนก็ไม่เอาไหน หยางฟานยังกล้าเข้าป่าลึกตอนกลางคืน ถ้าไปซ้อมยิงปืนที่สนามยิงปืนของกองทหารสักสองสามนัด แล้วฝีมือครึ่งๆ กลางๆ คิดว่าตัวเองเจ๋งแล้ว แบบนี้จะไม่หาเรื่องเข้าป่าลึกบ่อยๆ หรือไง

ครั้งสองครั้งอาจจะไม่เจอฝูงหมาป่า แต่ถ้าไปบ่อยๆ ก็ไม่แน่ว่าจะถูกฝูงหมาป่าจ้องเล่นงานเอาได้

ต้องตัดไฟแต่ต้นลม

"ขี้เกียจก็บอกว่าขี้เกียจ จะหาข้ออ้างทำไม" ฉือเหวินปินโวยวายขึ้นมา คาดว่าคงเดาผลลัพธ์ออกเหมือนกัน เลยไม่ได้พูดประโยคครึ่งหลังออกมา

"ไม่ต้องพึ่งนายหรอก พวกเราสองคนไปกันเองก็ได้ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าตอนกลางวันแสกๆ พวกเราจะยิงวืดตลอด" หยางฟานถลกแขนเสื้อ พูดอย่างฮึดสู้