บทที่ 1732 ใบปลิว

พอคนในห้องทำงานกลับมาจากการลาดตระเวน เห็นหลิวเกินไหลนั่งอยู่ในห้อง ก็ไม่มีใครถามอะไรมาก แม้แต่ฉือเหวินปินก็ยังค่อยๆ จิบชาอย่างใจเย็น มีเพียงฉินจ้วงคนเดียวที่ยังคงมีความอยากรู้อยากเห็นอยู่

"เกินไหล นายไปโรงงานของถงฟางมาจริงๆ เหรอ ไปขอผ้ามีตำหนิจากหัวหน้าพวกเขาใช่ไหมล่ะ"

นายยังจะเอาจริงอีกเหรอ กลัวฉันจะไปเกาะแกะน้องถงฟางของนายหรือไง

"ฉันยังไม่ได้แต่งงาน จะเอาผ้าไปทำไมล่ะ นายลองถามต้าเป่าดูสิว่าเอาไหม" หลิวเกินไหลเบี่ยงเบนเป้าหมาย

"แค่กๆ ถุยๆ" ฉีต้าเป่ากำลังดื่มชาอยู่ พอได้ยินแบบนี้ ก็บ้วนเศษใบชาในปากออกมาสองที "สุดสัปดาห์นี้ฉันแต่งงาน เกินไหลนายต้องไปนะ เมื่อเช้าตอนมาถึงฉันก็บอกไปแล้ว มีแต่นายที่ไม่อยู่"