บทที่ 1781 จะมาเล่นแง่กับฉันหรือไง?

หลิวเกินไหลมาสายไปหน่อย ตอนที่ไปถึงถนนกุ่ยเจียก็เลยเที่ยงคืนไปนานแล้ว ถนนกุ่ยเจียเปิดตลาดแล้ว

ไม่รู้ว่าคนมีเงินเหลือใช้เยอะขึ้น หรือว่าอากาศเย็นลง คนเลยอยากออกมาขยับแข้งขยับขากัน คนเดินถนนกุ่ยเจียค่อนข้างเยอะเลยทีเดียว แทบจะทุกแผงลอยมีคนนั่งยองๆ อยู่ แผงของพวกเฒ่าปัวหลีก็เช่นกัน

เพราะชินกับการไปหาเฒ่าปัวหลีก่อน หลิวเกินไหลก็เลยไม่ได้แวะไปแผงของตาเฒ่าคนอื่นๆ เดินตรงไปที่ฝั่งของเฒ่าปัวหลีเลย

หน้าแผงของเฒ่าปัวหลีมีชายวัยกลางคนสวมหมวกคนงานปิดบังใบหน้านั่งยองๆ อยู่ เขาสวมชุดจงซาน ในมือถือของชิ้นเล็กๆ กำลังถกเถียงอะไรบางอย่างกับเฒ่าปัวหลี

เฒ่าปัวหลีพูดไปพลาง ก็ดึงเก้าอี้พับตัวเล็กออกมาจากใต้เศษกระสอบข้างตัวส่งให้หลิวเกินไหลไปพลาง เขาไม่ได้หันมามอง ปากก็ยังพ่นน้ำลายไม่หยุด ท่าทางเป็นธรรมชาติราวกับซักซ้อมมาไม่รู้กี่ครั้งแล้ว