บทที่ 1788 ผลการรักษาไม่เลวเลย

"ฉันก็ขอไปดูหน่อยแล้วกัน! เรื่องเกลี้ยกล่อมทำความเข้าใจน่ะ คณะกรรมการชุมชนถนัดกว่าพวกนายเยอะ" หัวหน้าจ้าวลุกขึ้นยืนเช่นกัน แถมยังยิ้มให้หลิวเกินไหล "เกินไหล ว่างๆ ก็ไปนั่งเล่นที่บ้านน้าจ้าวบ้างนะ ไม่เจอกันตั้งนาน คิดถึงจะแย่"

น้าคิดถึงเนื้อมากกว่ามั้ง? หลิวเกินไหลไม่ได้หลงตัวเองขนาดนั้น

หัวหน้าจ้าวดีกับเขาตก็จริง แต่มันยังห่างไกลจากระดับที่ว่าไม่เจอกันนานแล้วจะคิดถึงเขา

"ว่างๆ ผมจะไปครับ น้าจ้าว เดี๋ยวผมเดินไปส่งนะครับ" หลิวเกินไหลได้ทีก็เอาใหญ่ ความจริงแล้ว เขาแค่อยากจะไปดูว่าหัวหน้าจ้าวจะปลอบประโลมภรรยาของเหล่าฟางยังไงต่างหาก

"นายอยู่เฉยๆ ตรงนี้แหละ เพิ่งจะพูดไปหยกๆ ก็ลืมแล้วหรือไง นายเอาคำพูดฉันเป็นลมพัดผ่านหูเหรอ" โจวฉี่หมิงอ้าปากก็ด่าทันที แต่พอหันไปมองหัวหน้าจ้าว ก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นรอยยิ้มราวกับเล่นกล "เหล่าจ้าว คุณดูสิ ไอ้เด็กนี่คลาดสายตาแป๊บเดียวก็ก่อเรื่องให้คุณแล้ว มีลูกน้องแบบนี้ คุณว่ามันน่าปวดหัวไหมล่ะ"