บทที่ 1804 พูดแบบนี้ ไม่ละอายใจบ้างเหรอ?

"พ่อพกกล้องส่องทางไกลมาด้วยเหรอ? เกินไหลหามาให้ล่ะสิ!"

หลิ่วเหลียนก็ถูกกล้องส่องทางไกลดึงดูดความสนใจเช่นกัน ยังไม่ทันที่ฟันของเสี่ยวจี๋เฟิงจะงับลงไป เธอก็หยิบกล้องส่องทางไกลออกไปแล้ว เสี่ยวจี๋เฟิงเลยอารมณ์เสียสุดๆ ดิ้นกระแด่วๆ อยู่ในอ้อมกอดของปู่หลิว น้ำลายไหลยืดเลยทีเดียว

"ใช่แล้วล่ะ เกินไหลน่ะกตัญญูมาตั้งแต่เด็ก" ปู่หลิวพูดชมหลานชายคนโตไปตามน้ำ ไม่หน้าแดงเลยสักนิด ทำยังกับว่าที่พูดมาเป็นเรื่องจริงซะอย่างนั้น

กลับเป็นหลิวเกินไหลซะเองที่รู้สึกทำตัวไม่ถูก

ปู่ครับ เบาเสียงหน่อยสิ คนมองกันตั้งเยอะแยะแล้ว!