บทที่ 1806 ลืมพวกเขาสะงั้น

หลิวเกินไหลเห็นสือเหล่ยตั้งนานแล้ว ไม่ต้องรอให้จางฉวินเตือนหรอก

วันนี้สือเหล่ยไม่เหมือนปกติ แถมยังทาแก้มแดงแจ๋ คิ้วโก่งหน้าตาสดใส อย่างกับคนเล่นงิ้ว ถ้าคนไม่สนิทมาเห็น รับรองว่าจำไม่ได้แน่ๆ

อาจจะเป็นเพราะรูปร่างสูงโปร่ง หรือไม่ก็เพราะหน้าตาดี สือเหล่ยเลยได้เดินอยู่หัวแถวของแถวแรก สองมือชูธงแดง ยืดอกเชิดหน้าอย่างสง่างาม

พอลมพัดเบาๆ ธงแดงก็โบกสะบัด ดูองอาจผ่าเผย ถึงแม้ผู้หญิงแถวแรกจะถือธงแดงกันทุกคน แต่ก็ไม่อาจบดบังรัศมีของเธอได้เลย

ยัยเด็กมุทะลุในวินาทีนี้ ดูมีมาดเหมือนกองทหารหญิงร้อยเปอร์เซ็นต์เลยจริงๆ