บทที่ 1817 ไม่ใช่ครอบครัวเดียวกัน ย่อมไม่เข้าประตูบ้านเดียวกัน

"คุณอาจิน" หลิวเกินไหลยังไม่ทันอ้าปาก เฉียนต้าจื้อก็ยิ้มแฉ่งทักทายจินเม่าก่อนแล้ว

ถึงจะเกร็งก็ส่วนเกร็ง แต่มารยาทที่ควรมี เฉียนต้าจื้อก็ยังมีครบ เขาอายุน้อยกว่าจินเม่าแค่สิบกว่าปี เรียกจินเม่าว่าพี่ก็ยังได้ ที่เรียกอาจินเนี่ย ก็เรียกตามหลิวเกินไหลทั้งนั้น

"ไม่ต้องเกร็ง เรามาสืบคดี เป็นเรื่องของคนอื่น ไม่เกี่ยวอะไรกับนายหรอก" จินเม่าปลอบใจเก่งใช้ได้

ถึงทั้งสองคนจะไม่ค่อยได้คลุกคลีกันเท่าไหร่ แต่จินเม่าก็พอจะรู้นิสัยใจคอของเฉียนต้าจื้ออยู่บ้าง กลัวว่าเขาจะเกร็ง จินเม่าก็เลยไม่พูดอะไรมาก พยักพเยิดให้หลิวเกินไหลเป็นคนซักถาม

"พี่เขยใหญ่" หลิวเกินไหลยื่นบุหรี่ให้เฉียนต้าจื้อมวนหนึ่ง "โรงงานพี่มีคนชื่อหนิวเซี่ยงตงไหม? พี่รู้จักหรือเปล่า?"