บทที่ 1840 เขามีความสามารถพิเศษแบบนี้ด้วยเหรอ?

หัวหน้าถงค่อนข้างยุ่ง ตอนที่หลิวเกินไหลเคาะประตูห้องทำงานของเขา เขากำลังจัดเตรียมเอกสารอยู่

"เสี่ยวหลิว? ลมอะไรหอบมาเนี่ย นึกยังไงถึงมาหาฉันได้ล่ะ? มาๆ นั่งสิ อยากชงชาก็ทำเองเลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ" หัวหน้าถงวางปากกาลง ชี้ไปที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามโต๊ะทำงาน ใบหน้าเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม

ผมกับคุณสนิทกันขนาดนั้นเลยเหรอ?

หัวหน้าถงต้อนรับขับสู้กระตือรือร้นขนาดนี้ ทำเอาหลิวเกินไหลรู้สึกเกรงใจขึ้นมานิดๆ

ตอนแรก เขากับหัวหน้าถงก็มีเรื่องบาดหมางกันอยู่บ้าง ถึงตอนหลังจะเคลียร์ใจกันแล้ว แต่ทั้งสองคนก็ไม่ได้ติดต่อกันมากนัก หลิวเกินไหลนึกไม่ถึงจริงๆ ว่าหัวหน้าถงจะมีมุมที่กระตือรือร้นเป็นกันเองขนาดนี้