บทที่ 188: สายลับ

ตอนนี้ก็เป็นเวลาบ่ายสี่โมงกว่าแล้ว คนในห้องโถงรอรถเยอะกว่าตอนที่เพิ่งจะมาเมื่อตอนบ่ายเสียอีก

หลิวเกินไหลถูกจินเม่าพาไปลาดตระเวนมาสามชั่วโมงกว่าเต็มๆ ขาสองข้างเหมือนกับถูกเทด้วยตะกั่ว ประกอบกับเท้าก็เจ็บอีกด้วย ทุกย่างก้าวที่เดินก็ลำบาก

พอเดินช้า เขาก็พอดีฉวยโอกาสสังเกตการณ์ในห้องโถงรอรถ อยากจะดูว่าจะเจอตำรวจนอกเครื่องแบบที่ซ่อนตัวอยู่ได้หรือไม่

น่าเสียดายที่สายตาของเขามีจำกัดจริงๆ มองใครก็เหมือนไปหมด แล้วก็มองใครก็ไม่เหมือนไปหมด

ต่อให้ใช้มิติสัมผัส เขาก็สัมผัสไม่ได้ เงื่อนไขเบื้องต้นของการเตือนภัยของมิติคืออีกฝ่ายต้องมีความเป็นศัตรูต่อเขา