บทที่ 1888 ความดีความชอบระดับสอง

พอถึงห้องพักผู้ป่วยของกัวฉุนเป่า ประตูปิดลง พวกพี่น้องก็เริ่มเรียงหน้ากันเข้ามาตำหนิเขายกใหญ่

ความจริงแล้ว ต่อให้พวกเขาไม่พูด หลิวเกินไหลก็พอจะเดาออกว่าทำไมพวกเขาถึงได้ทำเรื่องให้เขาปวดหัวขนาดนี้ เพราะการที่เขารู้ตัวว่าสายลับมาถึงแล้ว แต่กลับไม่ยอมส่งสัญญาณเตือนล่วงหน้าให้พวกพี่น้องมาสมทบ หากไม่เกิดอะไรขึ้นก็ดีไป แต่ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมาจริงๆ พวกเขาก็คงต้องรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต

หลิวเกินไหลทำตัวว่านอนสอนง่าย ปล่อยให้พวกเขาทำโทษจนหนำใจ พอกลุ่มพี่น้องได้ระบายความอัดอั้นแล้ว กลับกลายเป็นกัวฉุนเป่าที่หลุดขำออกมา จนต้องคอยระวังแผลตัวเอง

สุดท้ายติงเสี่ยวสุ่ยก็เข้ามาช่วยไกล่เกลี่ยให้ โดยบอกว่าเหตุการณ์มันกะทันหันเกินไปจนตั้งตัวไม่ทัน แม้แต่ตัวเธอเอง หลิวเกินไหลก็เพิ่งจะให้เห็นปืนก่อนจะเหนี่ยวไกเพียงครู่เดียวเท่านั้น

พวกพี่น้องเกรงใจติงเสี่ยวสุ่ยอยู่ไม่น้อย จึงยอมลงให้ง่ายๆ แล้วพูดว่าถ้าไม่ใช่เพราะติงเสี่ยวสุ่ยช่วยพูดให้ เรื่องนี้คงไม่จบง่ายๆ แน่