บทที่ 1898 งั้นคุณมาลองดูไหมล่ะ?

พอไปถึงที่หมายและลงจากรถ ฉือเหวินปินก็หาก้อนหินก้อนหนึ่งนั่งลงริมทางแล้วสูบบุหรี่ ไม่พูดไม่จา เห็นได้ชัดว่ากำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

จางเอ้อร์หวาไม่ได้เข้าไปใกล้เขา แต่เอามือไพล่หลังเดินเตร็ดเตร่ไปมา พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ เป็นระยะ

ยังคงไม่ยอมรับสินะ!

ก็จริงของเขานั่นแหละ จะให้ตำรวจวัยสามสิบกว่าปีที่มีประสบการณ์ถึงสิบปี ยอมรับรองผู้ชี้นำหนุ่มวัยยี่สิบที่เพิ่งโดดร่มลงมาใหม่ๆ ได้ก็แปลกแล้ว

บางทีเขาอาจจะเล็งตำแหน่งรองผู้ชี้นำหรือรองหัวหน้าสถานีไว้เหมือนกัน แต่สุดท้ายกลับถูกเด็กเมื่อวานซืนมาแย่งไป หมอนี่คงเก็บกดอยู่ลึกๆ และรอคอยที่จะดูฉือเหวินปินทำเรื่องขายหน้าอยู่แน่ๆ!