บทที่ 1915 ตัวน่าสงสาร

วันต่อมา หลิวเกินไหลไปทำงานตามปกติ ยังไม่ทันถึงประตูใหญ่ของสถานีตำรวจ มองไปแต่ไกลก็เห็นลี่ว์เหลียงยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่

หมอนี่ยืนชะเง้อรอเป็นหิน ยืดคอ เขย่งเท้า เอามือป้องหน้าผากกันแดด ทอดสายตามองมาทางที่เขากำลังจะมา

พอเห็นหลิวเกินไหลแต่ไกล เขาก็รีบวิ่งเหยาะๆ เข้ามาหาทันที

เกิดเรื่องอะไรขึ้น ทำไมถึงรีบร้อนขนาดนี้?

หลิวเกินไหลบิดคันเร่ง พอใกล้จะชนลี่ว์เหลียง ถึงค่อยแตะเบรกนิดหนึ่ง รถจักรยานยนต์พ่วงข้างเบรกดังเอี๊ยด เฉียดขาของลี่ว์เหลียงไปนิดเดียวแล้วจอดสนิท