บทที่ 1942 มั่นใจขนาดนั้นเชียว?

หลังจากพูดคุยทักทายกันพอเป็นพิธี หลิวเกินไหลก็แนะนำอวี๋จิ้นสี่กับหลี่เอินตงให้พ่อของจางฉวินรู้จัก

พ่อของจางฉวินก็ไว้หน้าพอสมควร จับมือกับทั้งสองคนอย่างกระตือรือร้น

อวี๋จิ้นสี่และหลี่เอินตงต่างก็รู้สึกซาบซึ้งใจจนทำตัวไม่ถูก

อย่าเห็นว่าพ่อของจางฉวินเป็นแค่ผู้บริหารระดับผู้อำนวยการกอง แต่ที่นี่คือเรือนจำ ซึ่งมีระดับสูงกว่าหน่วยงานท้องถิ่นครึ่งขั้น ถ้าเขาถูกย้ายกลับไปเมืองหลวง เขาก็จะเป็นผู้บังคับบัญชาที่มีระดับสูงกว่าผู้อำนวยการสถานีตำรวจสาขาเสียอีก

ผู้บังคับบัญชาระดับนี้มาทำตัวสนิทสนมกับลูกน้องตัวเล็กๆ ขนาดนี้ ถ้าอวี๋จิ้นสี่กับหลี่เอินตงไม่รู้สึกตื่นเต้นดีใจก็แปลกแล้ว