บทที่ 1944 หลิว จอมต้มตุ๋น

ติงจั๋วชงสงบสติอารมณ์ลงได้จริงๆ เขาสูบบุหรี่เงียบๆ ไม่พูดไม่จาแม้แต่คำเดียว เห็นได้ชัดว่ากำลังคิดหาวิธีรับมืออยู่

หลิวเกินไหลทิ้งตัวลงนั่งอีกครั้ง จ้องมองติงจั๋วชงด้วยรอยยิ้ม พอยิ้มแย้มแล้วเอ่ยปากขึ้นมา ไม่ใช่แค่ติงจั๋วชงเท่านั้น แม้แต่คนที่อยู่ในห้องสังเกตการณ์ฝั่งนั้น ทุกคนต่างก็งุนงงสับสนกันไปหมด

"นี่ ติงจั๋วชง อาหารการกินในเรือนจำพวกนายเป็นยังไงบ้างล่ะ?"

หมายความว่าไง? นี่ยังคิดจะชวนเขาคุยเรื่องสัพเพเหระอีกเหรอ? ขอร้องล่ะ นายกำลังสอบสวนคดีอยู่นะ ไม่รู้จักหนักเบาสูงต่ำบ้างเลย

ติงจั๋วชงไม่ได้ตอบกลับ มองหลิวเกินไหลอยู่หลายแวบ สมองเหมือนจะหยุดทำงานไปชั่วขณะ